غذا در اکثر موارد، تأثیری بر آکنه ندارد ولی اگر رابطه بین خوراکی بخصوص و آکنه وجود داشته باشد، بهتر است در مصرف آن فرآورده غذایی دقت شود. شستن و تمیز کردن پوست به تنهایی نمی تواند مشکل آکنه را حل کند بعلت آنکه آکنه فرآیندی است که از سطح پوست منشأ نم یگیرد بلکه قسم تهای عمیق تر پوست شامل غدد سباسه و فضای درونی فولیکول ها در ایجاد آن دخیل هستند. با این حال شستن پوست می تواند اثرات مثبتی را به خاطر برداشتن سبوم، عرق، سلول های مرده و باکتری ها از سطح پوست اعمال نماید. از سویی دیگر پاک کردن می تواند با گسترش التهاب سبب بدترشدن اوضاع نیز شود و بهتر است جای صابون های خش ککننده از صابون های نسبتاً ملایم استفاده کرد.

درمانهای موضعی آکنه سبب ضدعفونی شد ن و خشکی و پوسته ریزی پوست به درجات مختلف می شوند. ترکیبات لایه بردار آلفاهیدروکسی اسید، رتینوئیک اسید، آداپالن، آنتی بیوتیک های موضعی، بنزوئیل پراکسید و نیز آزالائیک اسید در این گروه قرار م یگیرند.

درمانهای جراحی شامل تخلیه کومدون ها، میکرودرم ابریژن )پیلینگ فیزیکی( و پیلینگ شیمیایی می باشد.

درمانهای خوراکی با استفاده از آنت یبیوتیک ها، فرآورده های هورمونی )مانند ترکیبات حاوی استروژن و یا داروهای ضدآندروژنی( و ایزوترتینوئین )بخصوص در درمان آکنه های مقاوم به درمان( صورت م یپذیرد.

درمان با لیزر که اخیراً مورد استقبال جامعه علمی و مردم قرار گرفته است نیز از رو شهای دیگر درمان است.

یکی از مشکلات عمده آکنه، اسکار )جوشگاه( آکنه می باشد که با رو شهایی مثل درم ابریژن، پیلین گهای عمقی و لیزر تا حد قابل توجهی بهبود می یابد. امروزه رایج ترین درمان اسکار آکنه، لیزرهایresurfacing است که انواع فرکشنال آن به علت عوارض کمتر، کاربرد بیشتری دارند.