توانایی لیزر برای درمان مسائل درماتولوژیک بر اساس دو خاصیت عمده است:
قابلیت تولید پرتوهای نورانی با قدرت بالا با توانایی تخریب دقیق بافت تحت درمان.
توانایی اشعه لیزر در نفوذ به یک نسج خاص بر اساس رنگ یا مشخصه‌ی دیگر، متفاوت با نسوج اطراف که سبب کاهش آسیب بافتی می‌شود.
انواع گوناگون تجهیزات لیزری برای درمان ضایعات جلدی با رنگ‌های متفاوت وجود دارد:
لیزر "روبی" در درمان ضایعات آبی یا قهوه‌ای رنگ پوست.
o pulsed dye la برای درمان ضایعا ت پرعروق مثل تلانژکتازی.
لیزرهایی نیز برای درمان بسیاری از ضایعات پوستی مثل زگیل‌ها، اسکارها و تومورهای مختلف پوست طراحی شده‌اند.
لیزرهایی جهت پیلینگ صورت و برداشتن موها طراحی شده‌اند.
لیزر به طور انتخابی رنگ مربوط به خال‌کوبی پوست را هدف گرفته و ‌آن‌را به قسمت‌های ریزی تجزیه می‌کند که توسط سلول‌های سفید خونی بلعیده شوند، بدون اینکه پوست سالم دچار آسیب گردد.

اساس لایه‌برداری و پیلینگ پوست بوسیله‌ی لیزر مشابه با لایه‌برداری شیمیایی است. در هر دو حالت، هدف سوزاندن سطحی پوست است که متعاقب بهبود سوختگی، پوست تازه ایجاد می‌شود. در نتیجه‌ی پیشرفت در لیزرها اکنون عمق دقیق نفوذ اشعه به درون پوست براحتی تعیین می‌گردد. لیزرهایی که به این منظور بکار می‌روند (مانند CO2 و Erbium) عمدتاً برای از بین‌بردن اسکارهای آکنه و چروک‌های اطراف چشم و دهان کاربرد دارند.

عوارض احتمالی لایه‌برداری لیزری پوست مشابه پیلینگ شیمیایی است.
عمده‌ترین عوارض شامل قرمزی صورت (ممکن است تا سه ماه باقی بماند)، اسکار و تغییرات ‌ای پوست است.
پاکسازی موهای زائد با استفاده از لیزر بر مبنای تفاوت رنگ بین فولیکول مو و پوست عمل می‌نماید. از آنجایی که اشعه لیزر به درون پیگمان‌های تیره‌رنگ مو نفوذ می‌کند هرچه پوست روشن‌تر و مو تیره‌تر باشد، اثر انتخابی لیزر بر فولیکول بیشتر و بر بافت اطراف کمتر خواهد بود و اشعه لیزر سبب تخریب فولیکول مو و جلوگیری از رشد مو خواهد شد.
عوارض اصلی این درمان شامل:
احساس ناراحتی و درد خفیف در طی درمان.
ایجاد قرمزی در موضع به مدت چند دقیقه تا چند ساعت.
سوختگی‌های سطحی که معمولاً بدون علائم دیگر و بهبود یابنده است.
درمان با لیزر در افرادی که پوست تیره دارند می‌تواند سبب هیپوپیگمانتاسیون شود و پوست اطراف فولیکول مو را کم‌رنگ کند، اگرچه این عارضه با گذشت زمان در اکثر افراد خود‌به‌خود رفع می‌شود.

درمان با لیزر سبب توقف رشد فعال موهای درمان شده به مدت طولانی می‌گردد که گاه به مدت چندین سال خواهد بود.

پاسخ درمانی بر اساس محل مورد درمان متفاوت است:
1. نتایج کار در زیر بغل، کشاله ران و پا رضایت بخش است.
2. موی صورت پاسخ کمتری به درمان با لیزر می‌دهد.

پاسخ درمانی از شخصی به شخص دیگر بسیار متفاوت است که علت این امر کاملاً شناخته شده نیست.
در حدود ده درصد از موها نیاز به درمان تکمیلی دو یا سه بار در سال خواهند داشت.

کارآرایی لیزر بستگی به فاز رشد موها نیز دارد:
1. در فاز رشد یا آناژن فولیکول‌ها، لیزر می‌تواند مؤثر باشد.
2. فاز تلوژن که مو نزدیک به دژنراسیون است، سوزاندن موی تلوژن به وسیله لیزر تقریباً بی‌فایده است.