سلولیت Cellulite چیست؟

سلولیت به توزیع نامناسب و ناخوشایند چربی زیر پوست در برخی مناطق خاص بدن بخصوص ران و باسن اطلاق می‌شود.

در این حالت چربی زیر پوست طوری قرار گرفته است که ایجاد حفره‌ها و برجستگی‌هایی در این نواحی می‌نماید.

سلولیت در زنان شایع‌تر از مردان است که احتمال هورمونی بودن مسئله را مطرح می‌سازد.

علّت ایجاد سلولیت

ساب کوتیس، متشکل از سلول‌های چربی تجمع یافته‌ای است که به وسیله رشته هایی از یکدیگر جدا شده‌اند. در صورتی که رژیم غذایی پرچربی یا حاوی کربوهیدرات زیاد؛ که در بدن تبدیل به چربی می شوند؛ مصرف گردد، سلول‌های چربی به وسیله مواد چرب پر شده و باد می‌کنند و می‌توانند به سه برابر یا بیشتر از اندازه‌ی طبیعی خود برسند. از طرف دیگر رشته‌های نگهدارنده آنها نمی‌توانند از حد معینی بیشتر کشش پیدا کنند. بنابراین بافت چربی از اطراف آن‌ها برجستگی پیدا می‌کند که به نوبه خود سبب فشردگی و کشیدگی بافت چربی می‌گردند.

جلو گیری از ایجاد سلولیت

توجه به رژیم غذایی و جلوگیری از افزایش وزن به نظر راهی منطقی است چون از افزایش میزان چربی زیر پوست جلوگیری می‌کند. با این وجود باید یادآور شد که سلولیت دارای زمینه‌ی ارثی است و در بسیاری از موارد شاهد زنان لاغر اندامی هستیم که رژیم غذایی را به شدت رعایت می‌کنند ولی باز هم دچار سلولیت می‌شوند. در ضمن خانمی که دارای چربی اضافه در ناحیه ران و باسن است و رژیم غذایی جهت کاهش وزن شروع می‌کند ممکن است در این مناطق خاص موفق به کم‌کردن توده‌ی چربی نشود. بعلاوه کاهش چربی در مناطقی از بدن که به مدت طولانی بزرگ و برجسته شده‌اند، پوستی شل را باعث می‌گردد. بنابراین مهم است که از یک عادت غذایی منطقی و طولانی مدت جهت حفظ وزن مناسب و جلوگیری از افزایش وزن پیروی نمود.

ورزش و فعالیت بدنی

ورزش با تبدیل چربی به انرژی، سبب کم شدن چربی و بهبود شکل ظاهری بدن می‌گردد و همچنین با افزایش حجم عضلانی سبب ایجاد شکل یکنواخت‌تر، صاف‌تر و ظاهر زیباتر بدن می‌گردد.

راه‌های از بین بردن سلولیت کدام است؟

ماده‌ی خوراکی خاصی که بطور قطعی سبب سوزاندن و از بین بردن چربی اضافه شود، هنوز یافت نشده است و تأثیر ماشین‌ها، وسایل و دستگاه‌هایی که حرکات متناوب غیر‌فعال در بافت‌های چربی نواحی ران و باسن ایجاد می‌کنند نیز به اثبات نرسیده است.

برخی از فرآورده‌های آرایشی به درون لایه کراتینی اپیدرم و درم نفوذ کرده و باعث حل شدن چربی می‌شوند. ماده‌ی فعال رایج شامل متیل‌گرانتین‌ها یا عصاره‌های گیاهان مختلف است. متیل‌گزانتین‌ها سبب حل شدن چربی‌های درون سلولی می‌شوند. مواد این گروه شامل تئوفیلین (که از مشتقات برگ چای است و یا به صورت صناعی ساخته می‌شود)، کافئین (که در چای، قهوه و کولا یافت می‌شود) و آمینوفیلین (که به عنوان داروی ضد آسم عمل می‌کند) می‌باشد. البته هنوز نفوذپذیری این مواد کاملا مورد تأیید قرار نگرفته است.

روش‌های جراحی برای برداشتن چربی اضافی: لیپوساکشن

در مواردی که تجمع چربی زیرجلدی زیاد باشد و عوارض خاصی را به همراه داشته باشد از روش‌های تهاجمی نیز استفاده می‌شود. در این روش‌ها، چربی‌های زیرجلدی به وسیله لوله‌های ظریفی که در لایه‌ی چربی قرار می‌گیرند کشیده می‌شوند. به دنبال لیپوساکشن سلول‌های چربی جدید در محل رشد نکرده یا تقسیم نمی‌شوند و اگر چربی اضافه‌ای در محل برجسته شود به دلیل تجمع چربی تازه به مقدار بیشتر در سلول‌های باقیمانده قبلی است. همه‌ی افراد برای انجام لیپوساکشن مناسب نیستند و باید در این مورد با جراحان باتجربه مشاوره شود و نتیجه‌ی نهایی تا حد زیادی به انتخاب مناسب فرد و مهارت جراح بستگی خواهد داشت.